“ ဟယ္...သမီးေလးကခ်စ္စရာေလးေနာ္.. ဆရာမဆီကို လာပါဦး သမီးရယ္ “ ေျပာေျပာဆိုဆို ေမေမ့လက္ထဲက အတင္းဆြဲေခၚသြားျပီးေတာ့ “ဟင္...သမီးေလးက ငိုမဲ့မဲ့ေလးပါလား...ဘာလို႕လဲ သမီးရဲ႕ ...ဆရာမကုိ စကားေျပာပါဦး သမီးရယ္ ခ်ိဳခ်ဥ္စားမလား... ဒီမွာ ေတာ္ဖီလံုးေတြလည္း ရွိတယ္ သမီး ၾကိဳက္တာသာ ယူစား....ေနာ္...သမီး “ ။


“ဟင့္အင္း....မစားခ်င္ဘူး...ဘာမွ မစားခ်င္ဘူး “


“ ေၾသာ္..သမီးက ဒါမ်ိဳးေတြ မၾကိဳက္ဘူး ထင္တယ္...မုန္႕ဟင္းခါးစားမလားသမီး “


“ဟင့္အင္း...မုန္႕ဟင္းခါးလဲ စားခ်င္ဘူး“


“ဒါဆို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေဆာ့ရေအာင္ေလ ..ေနာ္ ။ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းတယ္သမီးရဲ႕..လာေနာ္ သမီး “


“ဟင့္အင္း...ဟင့္အင္း....ေဆာ့လဲမေဆာ့ခ်င္ပါဘူး ။ ဒီမွာ မေနခ်င္ပါဘူး“ လို႕ေျပာျပီးတာနဲ႕ ေမေမ့ဘက္လွည္ျပီး “ေမေမ အိမ္ျပန္မယ္ ေနာ္ ..ေမေမ....ေနာ္“


ေဒၚခင္တုတ္ တစ္ေယာက ္ သမီးျဖစ္သူရဲ႕ေတာင္းဆိုမႈကိုလည္း လိုက္ေလွ်ာေပးခ်င္ ..... လိုက္ေလွ်ာ လို႕ကလည္း မျဖစ္.... ပထမဆံုးသမီးေလးကို မူၾကိဳ စ အပ္တဲ့ေန႕ဆိုေတာ့.. ဘာလုပ္လို႕ လုပ္ရမွန္းမသိတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္နားဆီက မူၾကိဳဆရာမၾကီးရဲ႕ “ မပူပါနဲ႕ ေဒၚတုတ္ရယ္..ေနာက္ေတာ့လည္း သူဟာနဲ႕သူ ေနသားက်သြားမွာပါ ။ ခုမွ အစပိုင္းဆိုေတာ့လည္း သမီးေလးကဘယ္ေပ်ာ္ပါ့မလဲ ေဒၚတုတ္ရဲ႕ ဟုတ္ဘူးလား ။ ထားသာထားခဲ့ပါ ။ ဘာမွ စိတ္ပူစရာမရွိပါဘူး “ ဆိုတဲ့အသံၾကားလိုက္ေတာ့
“ ဟင့္အင္း..ဟင့္အင္း ....အိမ္ျပန္မယ္ ... အိမ္ျပန္မယ္ ...အိမ္ကိုပဲျပန္ခ်င္တယ္ “ လို႔ တအားေအာ္ေနတာေၾကာင့္ ဆရာမၾကီးက


“ ဘာမွလညး္မစားခ်င္ဘူး ဟုတ္လား“


“ဟုတ္ “


“ေဆာ့လည္း မေဆာ့ခ်င္ဘူး ဟုတ္လား “


“ဟုတ္“


အဲဒီေတာ့ “ ျဗန္း...ျဗန္း...ျဗန္း “ ဆိုျပီး ၾကိမ္လံုးနဲ႕ ခံုကိုရိုက္လိုက္တာ ဖုန္မႈံ႕ေတြေတာင္ ထခုန္မတတ္ပါဘဲ ။ ေမာင္ေမာင္ေခၚေတာ့ “ဗ်ာ “ မထူးခ်င္ဘူး ေအာင္ေက်ာ္ေခၚမွ “ဗ်ာ“ ထူးခ်င္ ဆိုသလို .....ေခ်ာ့တုန္းက မေပ်ာ့ေတာ့ ေျခာက္လိုက္မွေၾကာက္ ရျပီေလ ။ မုန္႕ေၾကြးတုန္းက စားလိုက္ရ အေတာ္သားေနာ္........

..........................................................................................................



သမီးပ်ိဳ မူၾကိဳစအပ္ တဲ့ေန႕ေလးပါ ။ ကေလးဘ၀ရဲ႕ပထမဆံုးေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန႕ဆိုေတာ့ခ ုထိ အမွတ္ရ ေန ဆဲပါပဲ ။ အဲဒီေန႕က မူၾကိဳဆရာမၾကီးရဲ႕ အမ်ိဳးမ်ိဳးေခ်ာ့ေမာ့ျပီး မုန္႕ေတြေကၽြးခဲ့တာေတြ ေခ်ာ့လို႕မရတဲ့အဆံုး ၾကိမ္လံုးနဲ႕ ၾကမ္းျပေတာ့မွ ေၾကာက္ျပီး မလႈပ္ေတာ့တာေတြ ခုထိအမွတ္ရေနတုန္းပါပဲ ။ေမေမလည္း သမီးပ်ိဳ ကိုထားခဲ့ျပီး ျပန္သြားေလရဲ႕ ။



သမီးပ်ိဳေလ... ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အျခားကေလးေတြရတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ မရခဲ့တာပါ ။ ဥပမာ...ထမင္းစားေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ မိခင္က ထမင္းခ်ိဳင့္လိုက္ပို႕ျပီး ဂရုတစိုက္ ထမင္းခြံ႕ေကၽြးတာမ်ိဳး ၊ ေက်ာင္းဆင္း ခ်ိန္မွာ လိုက္ၾကိဳတာမ်ိဳးေတြေပါ့ ။ သမီးပ်ိဳေနခဲ့တာက အုတ္က်င္းမွာပါ ။ ေဖေဖက ပန္းထိမ္္လုပ္တယ္ ေမေမက ထမင္းဆိုင္ဖြင့္တယ္ေလ ။ အလုပ္သမားရပ္ကြက္မွာ ဆိုေတာ့ အရမ္းေရာင္းေကာင္းတာပဲ။ ထမင္းဆိုင္ဆိုတာ မ်ိဳးကလညး္ သိတဲ့အတိုင္းပဲ မေရာင္းခင္လည္း ျပင္ဆင္ရ ေရာင္းေနျပန္ေတာ့လည္း လက္မလည္ရ ေရာင္းျပီး ျပန္ေတာ့လည္း သိမ္းရဆည္းရနဲ႕ အားကိုမအားဘူးေလ ။ အဲဒီအေျခအေနမ်ိဳးမွာ ေမေမ့ဆီက ဒီအခြင့္အေရး ေတြရဖုိ႕ဘယ္လိုျဖစ္ႏိုင္ေတာ့မလဲ မဟုတ္ဘူးလား ။



ေက်ာင္းသြားေတာ့လည္း မူၾကိဳေဖာ္ေတြနဲ႕ ေက်ာငး္ျပန္ေတာ့လည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္းဆိုသလုိေပါ့ ။ ေျခရင္းအိမ္မွာ မူၾကိဳတက္ေဖာ္ ငု၀ါေမာင္ ၊အာကာေမာင္ နဲ႕ဥကာေမာင္ တို႕ေနတယ္ေလ ။ေက်ာင္းသြား ေက်ာင္းျပန္ သူတို႕နဲ႕ေပါ့။ သူတို႕မွာ ေက်ာ္ေက်ာ္နဲ႕မင္းမင္း ဆိုတဲ့အကို ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ သမီးပ်ိဳမွာက အကိုတစ္ေယာက္ေပါ့ ။ မိဘေတြ အလုပ္ရႈပ္ေနခ်ိန္ဆို အိမ္ေဘးက ခံုေလးေပၚမွာ အတူတူထိုင္ေနက် ၊ မဟုုတ္ ရင္ အိမ္နားက မီးသတ္ရံုမွာ ကစားေနက်ပါ ။ မွတ္မိေသးတယ္ အဲဒီေန႕က................



“ဟဲ့.....ဟဲ့...လုပ္က်ပါဦး....ကယ္ၾကပါဦး....မင္းမင္းေရ...ေက်ာ္ေက်ာ္ေရ ...လာၾကပါဦးဟဲ့“ ဆိုတဲ့အသံနဲ႕ အတူ လူူသံေတြ ၾကားလိုက္ျပီးေနာက္ ဘာမွ မၾကားေတာ့ဘူးေလ ။ ဘာျဖစ္တာလဲ သိခ်င္ၾကမွာေပါ့ေနာ္ ။ သူ ငယ္ခ်င္းနဲ႕သစ္သားခံုေလးေပၚမွာ အတူတူထိုင္ရငး္ ႏွစ္ေယာက္ျပိဳင္တူ ေျခေထာက္ကို ေရွ႕ေနာက္လႊဲတာ အရွိန္လြန္ျပီး ႏွစ္ေယာက္လံုး ေနာက္ျပန္လန္ျပီး ခံုေနာက္က ေျမာင္းနက္ထဲ အုန္းကနဲက်သြားတာ ဘာမွကို လုပ္ခ်ိန္ မရလုိက္ဘူး ။ ေလးႏွစ္အရြယ္ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေျမာင္းထဲပက္လက္ၾကီး က်သြားေတာ့ အသက္ရႈ တိုင္း ရႊံ႕ေတြ၀င္ကုန္တာေပါ့ ။ ရန္ကုန္က ေျမာင္းေတြကသိတဲ့အတိုင္းပဲ အနံ႕ကမေကာငး္ အေရာင္ေတြက မည္းညစ္ညစ္နဲ႕ဆိုေတာ့ အေတာ္မစားသာဘူးဗ်ိဳ႕ ။ ကိုေက်ာ္နဲ႕ကိုမင္း တို႕က ခါးေတာင္းကိုေျမာင္ေအာင္ ၾကိဳက္ျပီး ေျမာင္းထဲဆင္းဆယ္တာေလ ပါလာတယ္တဲ့ မည္းမည္းေလး ႏွစ္ေယာက္ ....ဟီး ...စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့................



သမီးပ်ိဳငယ္ငယ္က ဆံပင္ေလးက နီေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕လိမ္လိမ္ေလးတဲ့ ။ မ်က္လံုးေလးက ၀ိုင္းျပီး ပါးေလးက ေဖာင္းေဖာင္းေလးဆိုပဲ ႏႈတ္ခမ္းေလးက စုစုေလးနဲ႕အရပ္ေလးကပုပုေလးဆိုေတာ့ ခ်စ္ခင္သူေပါဆိုပဲ ။ အဲဒါေၾကာင့္ထင္တယ္ ။ ေဖေဖ့အမ်ိဳး ဦးဖိုးသာေအာင္ဆိုတာေလ အရပ္ရွည္ရွည္ အသားမဲမဲ မ်က္လံုးျပဴးျပဴးနဲ႕ အိမ္လာရင္ မိစု ...မိစု ဆိုျပီး လုိက္လိုက္ဖမ္းတာ ေၾကာက္လုိ႕ ေျပးရ ၊ပုန္းရ နဲ႕ မလြတ္လို႕မိျပီေဟ့ဆိုလို႕က ေတာ့ သူ႕ႏႈတ္ခမ္းေမႊးေတြနဲ႕ တရႈးရႈးနဲ႕နမ္းတာ နာကနာ ေၾကာက္ကေၾကာက္နဲ႕ သူလာရင္ငိုရတာ အေမာပဲ။



သမီးပ်ိဳရဲ႕ ကိုကိုက အဲဒီတုန္းက ေလးတန္းေပါ့ ။ ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ သမိုင္းကိုသြားရတယ္ ။ ေမေမ လိုအပ္ မယ့္ အမဲသား ၊ ၀က္သား၊ အသား နဲ႕ငါး သြား၀ယ္ေပးရတဲ့ တာ၀န္က ကိုကို႕တာ၀န္ေလ ။ ညေနပိုင္းဆို ကိုကုိ ကသမိုင္းေစ်းသြားေနက် တစ္ေန႕ေတာ့......................................................................



“ဒိုင္း.....ဒိုင္း..........ဒိုင္း.............ဒိုငး္...................ဒိုင္း.....................ေဖာက္.....ေဖာက္.....ေဖာက္......ေဖာက္......ေဖာက္.....“ ေသနတ္သံေတြ ဆူညံေနတာပဲ ။ လူေတြလည္း ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ေျပးသူေျပး ေအာ္သူ ေအာ္ လမ္းမေပၚမွာ ကေလး လူၾကီး သက္ၾကီး သက္ငယ္ ...အို.....စံုေနတာပါပဲ ။ အဲဒီအသံေတြလညး္ၾကား ေရာ သမီးပ်ိဳ တစ္ေယာက္ လြယ္အိတ္ေကာက္လို႕ အိမ္ဆီေျပးတာ တန္းေနတာပဲ ဆရာမေတာင္ တားခ်ိန္မရ လိုက္ဘူး ။ အိမ္လည္းေရာက္ေရာ ေမေမတို႕ကိုေတြ႔တာပဲ ။ ကိုကုိျပန္မလာလို႕စိတ္ပူေနၾကတာေလ ။ သမီးပ်ိဳကေတာ့ ေလာက္ေလးတစ္လက္ကိုင္ျပီး ကုတင္ေခါင္းရင္းမွာကုတ္ကုတ္ေလးထိုင္ေနတာ လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ေပါင္။ ေၾကာက္တာကိုး ။ အျပင္ထြက္ရဲဘူး ရယ္ သူတို႕က ခ်ိန္ျပီးပစ္တာ မွတ္လို႕ ရမ္းျပီး ေတြ႕ရာလူကို ပစ္တာ ။ ေျပးတဲ့လူ ေသပဲ ။ ေမေမ တို႕ စိတ္ပူျပီးလိုက္သြားမယ္ လုပ္ေတာ့ ကိုကိုတစ္ေယာက္ လက္ဆြဲျခငး္၀ိုင္း၀ိုင္းေလးကို ေခါင္းေဆာင္းျပီး ေျပးလာတာ တန္းေနတာပဲ။ လမ္းမွာ ေျပာင္းဖူးသည္တစ္ေယာက္ရယ္ ကေလး တစ္ေယာက္ရယ္ ေသြးအိုင္ထဲမွာ ျမင္ခဲ့ရတယ္တဲ့ ။

သမီးပ်ိဳကိုေမြးခဲ့တာက ၁၉၈၄ ေလ ။ ေနာက္ေလးႏွစ္ေရာက္လို႕မူၾကိဳတက္ေတာ့ ၁၉၈၈ ။ သူမ်ားေတြလို“၀ါဆို ၀ါေခါင္ ေရေတြၾကီးလို႕သေျပသီးမွည့္ ေကာက္စို႕ေလ “ ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ဆိုေနဖို႕အခ်ိန္မရပါဘူး ။ ဆူဆူညံညံ ေသနတ္သံေတြ ၾကားထဲမွာ ဟိုေျပးဒီေျပးနဲ႕ ၾကီးျပင္းလာခဲ့တာ ။ဟုိေက်ာင္းသားက သပိတ္ေမွာက္ ဒီေက်ာင္း သားက ဆူဆူပူပူနဲ႕ဆိုေတာ့ တစ္ျမိဳ႕လံုး ဆူပြတ္ေနေတာ့တာပဲ ။ သပိတ္ကုိ အခြင့္ေကာင္းယူျပီး အလုပ္သမားေတြက စက္ရံုေတြကို ဖ်က္ဆီးျပီး လိုခ်င္တာေတြယူၾက ၊ အေပၚကလူက သြပ္ကိုတက္ခြာခ်ခ်ိန္မွာ လက္ေခ်ာ္ျပီး ေအာက္ကိုျပဳတ္အက် ေအာက္ကတစ္ေယာက္ေပၚျပဳတ္က်လုိ႕ ဒဏ္ရာေတြရၾကနဲ႕ ရုပ္ရွင္ထဲမွာ ရြာထဲကို ဂ်ပန္ေတြ၀င္သလိုေပါ့ ။

ဒီလိုနဲ႕ သမီးပ်ိဳတို႕ ရန္ကုန္မွာ ဆက္မေနရဲေတာ့ဘူးေပါ့ ။ ဆက္ေနရင္ေတာ့ ေသရင္ေသ မေသရင္ ေသနတ္ မွန္ျပီး ကားမွာေသခ်ာတယ္ ။ အျမန္ဆံုးနည္းနဲ႕ ပုဂံလံုးစီးျပီး ဘူတာကိုတစ္မိသားစုလံုး ေျပးေတာ့တာပဲ ။ ရ ထားကလည္း ခါခ်ဥ္အံု တုတ္နဲ႕ထိုးလိုက္သလိုပဲ ၾကပ္ညပ္ေနတာေလ အသက္ရႈလို႕ေတာင္မ၀ပါဘူး ။ တျဖည္း ျဖည္းနဲ႕ မိုးလင္းလာေတာ့ တစခန္းထေတာ့တာပါပဲ။ ေသနတ္ေတြ တကိုင္ကိုင္နဲ႕ ရထားေတြကို အျပင္က ထု ၾကေတာ့တာပဲ ။ ရန္ကုန္နဲ႕ သာရေ၀ါ ေျပးတဲ့ရထားေတြက လံုး၀ကိုမေကာင္းတာ သံေၾကးေတြ အထပ္ထပ္နဲ႕ ဆိုေတာ့ သူတို႕ထုလိုက္တိုင္း သံေၾကးမႈန္႕ေတြက ဖြာကနဲပဲ ။ အဲဒါကို ကိုယ္မွ မသိတာ။ ဘယ္လူေတြပါလိမ့္လို႕ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တာ ျပတင္းေပါက္ကို ေသနတ္နဲ႕လွမ္းအထုနဲ႕တိုးေတာ့ မ်က္လံုးထဲ၀င္တာေပါ့ေနာ့္ ။

ဒီလိုနဲ႕ ရထားတတန္ ေလွတတန္ နဲ႕ အဖိုးအဖြားေတြ ရွိတဲ့ရြာကိုေရာက္တာေပါ့ ။ အဲဒီမွာ ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႕ ရန္ကုန္ကိုျပန္မလာျဖစ္ေတာ့တာပါ ။ အဲဒီမွာပဲ ေက်ာင္းေနျဖစ္တယ္ ။ ကိုးတန္းအထိပဲဆိုပါေတာ့ ။

( ႏွင္းေရ မနက္ျဖန္ လန္ဒန္ကိုသြားရမွာမို႕ အျမန္ေရးလုိက္ရတာဟ ။ ကေလးဘ၀ကို ေသခ်ာေတာင္ျပန္မေတြး ျဖစ္ဘူး က်န္တာေတာ့ က်န္ေသးတယ္ဟ ။ ေနာက္တစ္ခါ တက္ခ္မွ ေအးေဆးေရးေပးမယ္ေနာ္ ။ မေက်နပ္ ရင္ ေနာက္တစ္ခါတက္ခ္ ဟာ ေနာ္ ။ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္ ေနာ္....ေနာ္...)

7 comments:

လင္းၾကယ္ျဖဴ said...

ခ်ိဳခ်ဥ္စား..သမီးေလး...
ေဟ...မၾကိဳက္ဖူးလား..
ဒါဆို..သီငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေဆာ့ သမီး...
ေဟ..ေဆာ့ခ်င္ဖူးလား....
ေမာင္ေမာင္ေခၚတုန္း ဗ်ာမထူးေတာ့ ..ကဲ..လာေရာ့..
ဒိုင္း...ဒိုင္း..ဒိုင္း..ေဖာက္..ေဖာက္...
အင္း..ငယ္ဘ၀က ေတာ္ေတာ္စံုတာပဲေနာ္..
ေပ်ာ္ပါေစခင္ဗ်ာ....

Angel Shaper said...

ပ်ိဳပ်ိဳေရ.... စံုလင္လွတဲ့ငယ္ဘ၀ေလးကို ျပန္ခံစားရင္း သူငယ္ျပန္လာတယ္....... အဲ ဟုတ္ပါဘူး။ ေပ်ာ္လာတယ္။ အဟီးးးးးးးးးး

ႏွင္းနဲ႔မာယာ said...

လာမေခ်ာ့နဲ႔ေနာ္...
လန္ဒန္ကျပန္လာရင္ ေျမပဲယို ဝယ္လာခဲ့
လန္ဒန္ေျမပဲယို စားမယ္....
ျပန္လာရင္ အပိုင္း ၂ ဆက္ေရးပါ....
သူအပ်င္းထူေနလို႔ အလိုက္သိစြာနဲ႔အိမ္စာေပးထားတာေနာ္...

ႏွင္း

ခ်မ္းလင္းေန said...

အားပါးပါး ေရးသြားလိုက္တာ အစံုပဲ.။
ရြာထဲက ဝင္တဲ့ဂ်ပန္ေခတ္သစ္ရဲ႕ ေက်ာင္းသူဘဝ၊ ေျမာင္းထဲက်တဲ့ မဲတူတူေလး၊ အေမေကၽြးတဲ့မုန္႔ စားလိုက္တာမဟုတ္ဘူး အခုေတာ့ ေဆာ္ပေလာ္တီးခံခဲ့ရျပီ။ငယ္ဘဝ အထိုထိုနဲ႔ သူငယ္မေလးဘဝ ေပ်ာ္စရာေတာ့ ေကာင္းသားပဲ။ မႏွင္းအတြက္ လန္ဒန္ေျမပဲယိုတဲ့ ဒါလဲမေမ့နဲ႔အေရးၾကီးတယ္။ ဆက္ေရးဦးေနာ့္။ေမ်ာ္တလင့္လင့္ ျဖင့္ မႏွင္းနဲ႔ အတူေစာင့္စားပါဦးမည္။

ကိုလူေထြး said...

ေဟာဗ်... လန္ဒန္ကို သြားျပန္ျပီလား... ၾကာဦးမွာလား...

သာရေဝါမွာ ဆိုင္ကယ္စီးရင္း ေခြးလိုလိုက္ဆြဲေသးတယ္ဆို... အဲ ေခြးလိုက္ဆြဲတာ ခံရေသးတယ္ဆို...

အခုေတာ့ သမိုင္း အုတ္က်င္းနဲ႕ အေဝးးးးးးးးးးးးးးးးးးၾကီးကို သြားေတာ့မယ္ေပါ့...
အဲဒီမွာ ေသနတ္မရွိဘူး... ဒီမိုကေရစီရွိတယ္
အဲဒီမွာ အခ်င္းခ်င္းလူမသတ္ဘူး... လြတ္လပ္မႈရွိတယ္
အဲဒီမွာ ထြက္ေျပးစရာမလိုဘူး... လူ႕အခြင့္အေရးရွိတယ္...

ေအာင္ျမင္ပါေစ...

ေဇာ္ said...

က်ေနာ့္အတြက္ ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ ပါလားဗ်။ ဆစ္ဒနီကေန။ ခု လန္ဒန္ကလဲ ၀ယ္ခဲ့ဦး။
မပါလုိ႕ကေတာ့ တမီးဗ်ိဳေနာ္။ အဲ့ ဆရာမၾကီး ၾကိမ္လံုးေတြ႕လား။ ျပီးေတာ့ ဒုိင္းဒုိင္းေဖာက္ေဖာက္ကုိ ေတြ႕လား။ ေနာက္ျပီး ေသနတ္ဒင္ကုိ ေတြ႕လား။ အဲ့ဒါေတြ တစ္ခုမွ က်ေနာ့္မွာ မရွိဘူးလုိ႕။ ခိခိ။ ဟီး။ =P

အိမ္ said...

စပ္စုတတ္တာကုိ ဒီေတာ့ မ်က္လုံးကုိထိတာနဲေသးတယ္ ဟုိက သံေခ်းေတြ ခြာေပးေနတာကုိ သြားေခ်ာင္းရတယ္လုိ႔ဗ်ာ...။

မွလာေရာက္လည္ပတ္ေသာသူငယ္ခ်င္းကို သမီးပ်ဳိ မွ လိႈက္လွဲစြာႀကိဳဆိုပါတယ္ရွင္ ။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္လည္လာေရာက္လည္ပတ္ ဖို ့ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ ရွင္ ။